dinsdag 25 juni 2013

Resultaat sollicitatiegesprek

Zoals afgesproken in mijn vorige bericht, deel ik hier mijn gevoel met jullie over het sollicitatiegesprek van afgelopen dinsdag. Na afloop van het gesprek, toen ik weer buitenstond, had ik een lala-, mmmm-gevoel. Oftewel, mijn gevoel zei dat ik niet zou worden uitgenodigd voor een vervolggesprek. Waarom voelde ik dit zo? Waarop baseerde ik dit? Dat weet ik niet. Sommige gevoelens zijn gewoonweg niet te verklaren, ze zijn er gewoon. De ene noemt het intuïtie, de ander noemt het zijn gevoel. Het is een dieper weten. Dit is niet te verklaren; je ervaart,voelt, weet diep van binnen gewoon dat het zo is.

Mijn gevoel werd donderdagochtend jl. bevestigd. Ik kreeg toen een telefoontje met de mededeling dat de sollicitatieprocedure niet met mij vervolgd zou worden. Ten eerste, omdat ik niet over een afgeronde HBO- of WO-opleiding beschik. Dat klopt. Ik heb wel een Atheneum diploma, de WO-opleiding Orthopedagogiek heb ik echter niet afgerond. Op de tweede plaats zoeken ze een meer 'zakelijk' type.Wat ze hier nu precies mee bedoelen, weet ik niet. Ik heb zo mijn vermoedens. Het is niet erg! Het is zoals het is. Ik zie het positief. Ik ben uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, wat tegenwoordig al een hele kunst op zich is! Bovendien heb ik weer ervaring opgedaan in het voeren van een sollicitatiegesprek. Leermomenten alom!


En nu.........?
Doorgaan met solliciteren, netwerken, (gratis) workshops volgen ..... en last but not least, blijven geloven in mezelf en vertrouwen houden dat ik dé baan vind of dat dé baan mij vindt.
Zal ik jullie eens wat vertellen? Misschien hebben dé baan en ik elkaar al gevonden? Een van mijn LinkedIn connecties wees me op een vacature waarvan hij dacht dat ik deze weleens interessant zou vinden. Inderdaad, een zeer interessante vacature. De volgende dag heb ik meteen het bedrijf gebeld voor nadere informatie over deze vacature. Diezelfde avond heb ik mijn sollicitatiebrief nog verstuurd, zoals ik met hen had afgesproken. Eergisteren kreeg ik een e-mail dat ik word uitgenodigd voor een oriënterend gesprek. Met dank aan mijn LinkedIn connectie! Hij weet ervan, ik heb hem op de hoogte gebracht. Vind ik niet meer dan logisch. :)


woensdag 19 juni 2013

Van sollicitatiegesprek.............naar spontaan gesprek ...............via uitgestelde koffie concept

18 juni 2013

12.13 uur
Ik zit in de trein naar Arnhem, onderweg naar mijn sollicitatiegesprek. Vanochtend, toen ik opstond, had ik eerlijk gezegd geen zin. Spanningen? Nu, zittend in de trein, heb ik er zin in. Voel een kriebel in mijn buik, geen vlinder(s) maar een aangename kriebel. Een kriebel van "Ja, we mogen op gesprek. Laat jezelf maar zien". Enthousiast ben ik. Dit enthousiasme probeer ik toch een beetje te temperen. De kans dat je afgewezen wordt, is nl. aanzienlijk. Zelfs in de laatste 15 seconden van het gesprek kun je nog afgewezen worden door iets wat je zei of niet zei, deed of niet deed. Ik ben op tijd van huis weggegaan. Je weet maar nooit met de NS en in dit geval de tropische hitte. Maar goed dat ik dit gedaan heb! De trein die ik namelijk in eerste instantie wilde nemen (12.27 uur richting Schiphol), rijdt niet i.v.m. een wisselstoring tussen Arnhem en Nijmegen. Dat andere treinen richting Arnhem wel vertrekken, verbaast me een klein beetje. Laat dit echter snel los, doet er niet toe. Als ik maar op tijd in Arnhem ben en dit lukt.

12.30 uur
Op het station in Arnhem, wachtend op de bus. Wachten vind ik nu niet erg, want ik krijg me toch inspiratie voor mijn blog. Schrijf dit allemaal op een blad papier. Ben nog niet in het bezit van een I-pad of I-Phone. Jazeker, ook die mensen bestaan nog ;). Zo gaat het ook; schrijven op een blad papier! Het busstation Arnhem is nu niet bepaald een mooie en gezellige plek. Althans, dat is mijn mening. Ook dit doet er niet toe. Wat er toe doet, is dat ik een sollicitatiegesprek heb. Dat dit gesprek dan toevallig op de eerste tropische dag van het jaar valt, is mooi meegenomen. Nu wel opletten dat de bus niet voor mijn neus wegrijdt, omdat ik druk aan het schrijven ben voor mijn blog.

13.20 uur
Bestemming bereikt. Ik wacht nog maar even buiten, want ik ben 25 minuten te vroeg. Geniet ondertussen van het mooie weer en fluitende vogeltjes.

13.35 uur
Toch maar naar binnen gegaan. Me opgefrist op het toilet, dun vest aangedaan en mijn haren opgestoken. Een heerlijk kopje koffie en bekertje water van de receptioniste ontvangen. En nu maar afwachten totdat ik opgehaald word voor het gesprek.

14.20 uur
Sta weer buiten. Sollicitatiegesprek is afgelopen. Ze hadden 190 brieven ontvangen. 7 kandidaten zijn uitgenodigd, waaronder ik. Mijn vooropleiding, vorige werkgevers/opdrachtgevers en het feit dat ik mijn werkzaamheden overzichtelijk in mijn cv heb verwerkt, waren redenen om mij uit te nodigen. TIP voor collega werkzoekende secretaresses, managementassistentes, personal assistants etc.: Vermeld je secretariële werkzaamheden apart en niet bij elke werkgever (opdrachtgever). Diverse werkzaamheden komen nl. in vrijwel dezelfde vorm terug bij iedere werkgever, zoals agendabeheer en notuleren.
Mijn gevoel over het gesprek laat ik nog even in het midden, ik kom hier in mijn volgende bericht op terug. Je weet maar nooit, ze kunnen het zo maar lezen. Een link naar mijn blog staat nl. in mijn cv vermeld. A.s. donderdag of vrijdag krijg ik te horen of dat ik uitgenodigd word voor een vervolggesprek.

maandag 17 juni 2013

Simpel.......eenvoudig....niet meer of minder......

Een dierbare vriend zei onlangs: "Wij vrachtwagenchauffeurs zijn simpele zielen. Als wij solliciteren, houden wij het simpel. Wij maken geen gebruik van een online sociaal netwerk, zoals LinkedIn en schrijven geen uitgebreide sollicitatiebrief. Nee, wij gebruiken ons eigen netwerk (chauffeurs onderling, via via), bellen het bedrijf met de openstaande vacature en/of bezoeken het bedrijf zelfs". Hij zei dit naar aanleiding van mijn gestoei met het schrijven van een opvallende sollicitatiebrief. Hij verbaasde zich erover dat ik hieraan zoveel tijd besteedde. Hij begreep het wel; hij kent mij namelijk erg goed. Ik ben gedreven in wat ik doe, zoals het schrijven van een sollicitatiebrief. Soms sla ik hierin door en word ik fanatiek. Ik kan dan niet loslaten en ....BLOKKEER dan. Het gevolg ......FRUSTRATIE. Even helemaal afstand nemen is dan de beste optie. Oftewel, stoppen waarmee je bezig bent en op een later tijdstip verder gaan. Ja ja, makkelijker gezegd dan gedaan! Ik weet er alles van.......maar toch....... klopt het! Als ik het even loslaat, krijg ik inspiratie op de raarste plekken in huis (toilet) en op de raarste tijdstippen van de dag (zoals 4.00 uur in de ochtend).

Terugkomend op de opmerking van mijn vriend, "Wij vrachtwagenchauffeurs zijn simpele zielen". Mijn nekharen gingen overeind staan bij het horen van zijn opmerking. Waarom? De term simpele ziel klinkt erg negatief en wordt in maatschappij ook regelmatig zo neergezet. Tenminste, dat is mijn ervaring. Mijn nekharen gingen overeind staan, omdat voor mijn gevoel mijn vriend zichzelf negatief benaderde. Dit hoeft helemaal niet! Een (vrachtwagen)chauffeur moet over behoorlijk wat vaardigheden en kwaliteiten beschikken om zijn werk goed te kunnen uitvoeren, zoals: snel kunnen schakelen, anticiperen, rust bewaren, omgevingsbewust zijn, diverse kunstgrepen uitvoeren om de vrachtwagen in smalle straatjes te loodsen zonder brokken te maken (lees: manoeuvreren). Petje af voor de vrachtwagenchauffeur!

De een kan beter leren dan de andere. Hij/zij is dan ook makkelijker in staat om bijvoorbeeld wetenschappelijk onderwijs te volgen. Dat is een feit. Het gaat er echter niet om wie er in staat is om wetenschappelijk onderwijs te volgen en wie niet. De een is niet meer of minder dan de ander. Iedereen heeft zijn eigen talenten en kwaliteiten. Als je deze nog niet hebt ontdek, ontdek ze dan (daarmee ben ik nu volop bezig) en ga ze volledig inzetten. Op deze wijze kun je jezelf nog meer laten zien; zonder masker, gewoon 'Puur' zoals je bent. Ga verder iets ondernemen waar je voldoening in vindt. Het hoeft niet iets groots te zijn, het hoeft ook niet op werkgebied te liggen. Doe iets waar je energie van krijgt (ik krijg o.a. energie van het bijhouden van deze blog), waar je blij van wordt, waarvan je gaat stralen. Als is het 'maar' een wandeling in de natuur. Als jij er maar van geniet, dat is het belangrijkst. Zo simpel (lees: eenvoudig, gemakkelijk) is het!







PS: Dat mijn nekharen overeind gingen staan bij de opmerking van mijn vriend, zegt iets over mij. Ik heb weer een leerpunt bij mezelf ontdekt. Wat mooi! :)

vrijdag 7 juni 2013

To be or not to be...to do or not to do...to feel or not to feel. Word een kapitein van je eigen schip en bepaal zelf je koers

"To be or not to be, that's the question". Inderdaad. Ben je als werkzoekende 'anders' (lees: minder dan) een 'werkhebbende'? Dacht het van niet!! Alhoewel je je soms wel minderwaardig kunt gaan voelen of door je omgeving (lees: maatschappij) laat aanpraten. Als je telkens een afwijzing krijgt op je sollicitatiebrief- of gesprek (voor de 'gelukkigen' onder 'ons' werkzoekenden die al een uitnodiging ontvangen om op gesprek te mogen komen) kun je wel gaan twijfelen aan jezelf en je minder(waardig) gaan voelen. "Dames en heren, een advies! Trek het je niet persoonlijk aan als je (weer) een afwijzing krijgt op je sollicitatiebrief of er geen tweede gesprek volgt". De personen die jou afwijzen, kennen jou namelijk niet persoonlijk.

Ik hoor jullie denken "Ja ja, gemakkelijk gezegd dan gedaan. Wie ben jij om dit te bepalen. Jij hebt er zeker geen last van". Het is inderdaad niet gemakkelijk om een afwijzing niet persoonlijk aan te trekken. Dat beweer ik ook niet. De ene keer kun je een afwijzing makkelijker langs je af laten glijden dan de andere keer. Dat is natuurlijk (lees: menselijk), je bent toch geen robot. En ja, ook ik twijfel weleens aan mezelf als ik weer niet word uitgenodigd of niet eens een reactie krijg op mijn sollicitatiebrief. Aan de andere kant, wil je bij een bedrijf werken die niet eens de moeite neemt om een ontvangstbevestiging te sturen en/of je beloven dat je dezelfde week nog wat zult horen en dit niet nakomen (en dat twee keer in drie weken)? Dacht het dus van niet! Maar hoe frustrerend is het als je geen reactie krijgt op je sollicitatie! Je steekt er behoorlijk wat tijd en energie in om een mooie sollicitatiebrief en onderscheidend cv te maken en dan .......na 4 weken heb je nog niets gehoord. Na circa 6 weken hoor je dan eindelijk dat je niet de kandidaat bent waarnaar ze zoeken. Die conclusie had je inmiddels zelf ook wel getrokken! En dan mag ik nog van geluk spreken!! Sommige collega werkzoekenden horen helemaal niets. Frustratie alom.

Weer een advies: "Blijf niet te lang in de frustratie hangen". Je schiet er namelijk niets mee op, het kost je alleen maar energie die je hard nodig hebt. Natuurlijk mag je je gefrustreerd, boos en verdrietig voelen. Die gevoelens horen erbij en mogen ook gezien (lees: gevoeld) worden. Geef ze aandacht en laat ze dan los zodat nieuwe ideeën en inzichten kunnen ontstaan. Jij bent namelijk de stuurman (kapitein) van je eigen schip. Zeer waarschijnlijk heb je weleens van het spreekwoord "de beste stuurlui staan aan wal' gehoord. Wij (lees: de werkzoekenden) staan op een schip die afvaart naar....... een onbekende toekomst vol nieuwe mogelijkheden. De ene keer ben je misschien een kapitein op een klein bootje, de andere keer wellicht wel van een tanker. Het maakt niet uit op welk schip je jouw reis maakt. Feit is dat jij de kapitein van je eigen schip bent! Ik ben liever een kapitein van een klein schip dan dat ik een stuurman ben die aan wal staat. De ene keer is je reis misschien kabbelend, de andere keer stormt het misschien zo hard dat je bijna overboord valt. Toch blijf je telkens overeind staan omdat je je doel wilt en gaat bereiken........ je toekomst vol nieuwe mogelijkheden. Geniet ondertussen ook van de reis onderweg! :)

zaterdag 1 juni 2013

Netwerken

Het is alweer 13 dagen geleden dat ik mijn laatste bericht heb geplaatst. Ik heb in de tussentijd niet stilgezeten, integendeel zelfs! Ik ben druk geweest met netwerken en hieruit voortvloeiende activiteiten, zoals het maken van opdrachten voor de workshop 'Een opMERKelijk cv' die ik op 24 mei jl. heb gevolgd. Een van die opdrachten was om tien mensen uit je nabije omgeving -  directe collega's (in mijn geval oud-collega's), cliënten, opdrachtgevers, familie, vrienden of buren -  het 360 graden feedback formulier voor te leggen. In mijn geval kregen ze een vragenlijst met tien vragen. Het verzoek was om deze vragen zo breed mogelijk (professioneel, persoonlijk, authentiek) maar altijd positief te beantwoorden. Wat een verhelderende inzichten leverde deze antwoorden mij op! Op deze wijze ontdekte ik namelijk over welke kwaliteiten/talenten ik nog meer beschik waarvan ik me niet eens bewust was. Voor mij is het namelijk vanzelfsprekend (gewoon, natuurlijk) dat ik zo handel of ben.Voor anderen is dit echter niet zo 'gewoon'.

Neem nu de term netwerken. Bijna iedereen weet wel wat netwerken betekent.Wat betekent het voor mij? Voor mij is netwerken vanzelfsprekend. Ik praat gemakkelijk en leg snel contacten. Als ik iets interessants lees of hoor en ik wil hierover meer weten, dan neem ik zonder meer (telefonisch of per mail) contact op met degene die mij hierover meer kan vertellen. In het geval dat ik iets hoor, lees of onderneem waarvan ik het idee heb dat ik anderen met deze informatie van dienst kan zijn, deel ik deze informatie zonder meer via Facebook, LinkedIn, persoonlijk of via mijn blog. Ik denk hierover niet eens na, het is voor mij vanzelfsprekend (lees: natuurlijk). Dankzij Koosje Werkloosje alias Marlous die ik via de gedeelde LinkedIn groep Sollicitatietips heb leren kennen, ben ik op de hoogte gebracht van DeBroekriem. Op LinkedIn vormen zij een besloten groep waarvan je lid kunt worden als je werkzoekende bent. Ben ik blij dat ik werkzoekende ben ☺. Via hen word ik op de hoogte gebracht van diverse activiteiten en concepten zoals Seats2Meet waarvan ik nog nooit gehoord had. Je bent dus nooit te oud om te leren en werkzoekende zijn heeft dus ook zijn voordelen!!

Via DeBroekriem leer ik diverse mensen kennen. Zo heb ik Debbie Heijne leren kennen bij wie ik afgelopen dinsdag de workshop 'Sollicitatie Kick-off' heb gevolgd. De inhoud van deze workshop was anders dan oorspronkelijk de bedoeling was; dit kwam omdat ik de enige was die zich had aangemeld. Een 1 op 1 sessie volgde.Wat een luxe voor mij! We hebben onder meer het kwaliteitenspel gespeeld. Dit spel en de rest van de workshop leverde weer verhelderende inzichten over mezelf op. Duidelijk werd onder meer dat ik een natuurlijke netwerker ben. De eigenschappen/vaardigheden: gemakkelijk praten, behulpzaam, initiatiefrijk en goed kunnen analyseren waarover ik beschik en waarvan ik me al bewust was, kan ik voor het netwerken goed gebruiken (lees: inzetten). Dat ik 'iets' met netwerken ga doen, is mij duidelijk. Ook wil ik graag voor groepen gaan spreken. Over het "Hoe" en het "Wat "kan ik nu nog geen concreet antwoord geven. Maar dit komt wel. Mezelf de tijd hiervoor geven en vertrouwen hebben en houden, dan wordt het allemaal wel duidelijk. En ik heb zo'n gevoel dat mijn netwerk mij hierbij nog gaat helpen.

zondag 19 mei 2013

En nu.............hoe nu verder?


Ja, en nu.....................hoe nu verder?
Wat betreft mijn blog is mijn motto: NIET PRATEN, MAAR DOEN! In dit geval dus SCHRIJVEN! 'Gewoon' lekker 'simpel'. Wat er op papier komt én blijft staan, ontvouwt zich vanzelf wel. Net alsof een blog schrijven zo simpel is; dacht het dus van niet. Voor mij geldt in ieder geval dat ik uit mijn hoofd mag gaan en naar mijn gevoel mag luisteren. Als ik vanuit mijn hart schrijf, volgen de woorden vanzelf. Als ik ga denken, blokkeer ik en komt er niets op papier. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat dit herkenbaar is voor velen. :)

Met betrekking tot mijn zoektocht naar én het krijgen van een nieuwe baan liggen de zaken toch iets anders. Ingewikkelder wellicht maar misschien daarom ook juist interessanter/uitdagender? Ik leer mezelf nu echt kennen:
* wie ben ik?
* wat kan ik?
* wat wil ik?
* op welke manier onderscheid ik mij van andere secretaresses?

Wat zijn vaardigheden? Hoe toon je nu aan dat je over gevraagde vaardigheden en eigenschappen beschikt? Wat wordt er precies bedoeld met het begrip competentie? Zijn hier ook voorbeelden van om het voor mij nog duidelijker te maken? Wat zijn (kern)kwaliteiten en over welke beschik ik? De kernkwaliteiten en kernkwadranten voorbeeldenlijst is één manier om mijn (kern)kwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieën te achterhalen.

 Een heleboel ?????? dus. Door deze vragen allemaal grondig te onderzoeken en voor mezelf te beantwoorden, kom ik er echter wel steeds meer achter Wie ik Ben, Wat ik Kan, Wat mij onderscheid van anderen én Welke Toegevoegde Waarde ik een organisatie kan bieden. Echter, het spreekwoord "Velen wegen leiden naar Rome" is hier ook van toepassing. Er zijn namelijk nog andere manieren om te achterhalen Wie ik Ben, Wat ik Kan, Wat mij onderscheid van anderen én over Welke Toegevoegde Waarde ik beschik. In het volgende bericht ga ik hierop nader in.

woensdag 15 mei 2013

Conceptie van mijn weblog


Waarom een blog schrijven, vragen sommigen zich misschien af? Waarom niet, is hierop mijn antwoord. Met het idee liep ik al een paar maanden rond. De exacte aanleiding hiervoor begon echter met het lezen van een zeer interessante vacature als officemanager bij een creatief bedrijf. Ik dacht “als ik wil opvallen tussen de andere sollicitanten, zal ik me op een creatieve manier moeten onderscheiden”. Ik kwam toen op het idee om mijn cv in een Prezi presentatie te verwerken. Ervaring in het werken met Prezi had ik nog niet. Een duidelijk beeld hoe mijn presentatie eruit moest komen te zien, had ik wel. Ik heb toen een oproep op mijn Facebook- en LinkedIn account gezet, met als gevolg:
1. Het ontvangen van de juiste afbeelding voor mijn presentatie;
2. (gratis) Hulp (op afstand) bij het inrichten van mijn presentatie.
Het uiteindelijk resultaat van mijn activiteiten:
1. Mijn cv verwerkt in een Prezi presentatie zoals ik het voor ogen had;
2. Ervaring in het werken met Prezi.

Jullie vragen je misschien nu af  "En,heeft je Prezi geholpen? Mocht je op gesprek komen?"
Nee, helaas niet. Ze hadden een overweldigend aantal reacties ontvangen van stuk voor stuk gemotiveerde en enthousiaste sollicitanten, waaronder ik. Bij de eerste brievenselectie viel ik al buiten de "boot". In eerste instantie baalde ik wel. Dat lijkt mij logisch (natuurlijk ;)). Vrijwel meteen kon ik ook wel het positieve van deze afwijzing inzien. Deze sollicitatie had mij concreet wel wat opgeleverd, nl.:
1. Ervaring in het werken met Prezi;
2. Een onderscheidend cv ;
3. Mezelf meer durven te profileren binnen de social media websites.
Dank je wel afwijzing!!

Afwijzing dus ontvangen, idee van weblog gaan schrijven nog steeds sluimerend aanwezig. Sluimerend, omdat ik mezelf voorhield dat ik hiervoor geen tijd had vanwege mijn werk. Deze "smoes" kan ik echter nu niet meer gebruiken. Sinds 1 mei jl. zit ik namelijk thuis; officieel werkloos. Maar wat heb ik het druk, dat wil je niet weten. Sollicitatiebrieven schrijven, netwerken en mezelf profileren binnen de social media websites, het bijwonen van interessante workshops zoals afgelopen maandag bij de KvK, opdrachten maken etc.. En, last but not least, het bijhouden van mijn weblog. Ja, ja, dankzij mijn werkloosheid heb ik besloten mijn weblog daadwerkelijk levend te maken. De "geboorte" hiervan was afgelopen vrijdag. Jippie!
Ik ben dan wel werkloos, maar niet werkeloos!