zaterdag 13 juli 2013

Leve de vakantie?!

De vakantieperiode is aangebroken. Veel mensen hebben vakantie of krijgen binnenkort vakantie. De meesten genieten dan van een 'welverdiende' vakantie. Hoe ervaren de werkzoekenden dit? Hebben jullie het gevoel dat je van een welverdiende vakantie 'kan en mag' genieten? Of ervaren jullie weerstand; uit jezelf of uit je omgeving? Wellicht vindt je omgeving wel dat je geen recht hebt op vakantie, omdat je niet werkt. Ze moesten eens weten (of zelf eens ervaren) hoe hard je wel niet werkt:
* je doet aan netwerken;
* je volgt (al dan niet verplicht) workshops;
* je past je cv (continu) aan vacatures aan;
* je schrijft sollicitatiebrieven;
* je incasseert veelvuldig afwijzingen (en doet je best om deze niet persoonlijk aan te trekken).
* je zit thuis terwijl je graag werkt.
Bovenstaande punten kosten je allemaal energie. "Ja, beste 'werkhebbenden' (lees: werknemers), ook het thuiszitten kost energie". Me dunkt dat werkzoekenden (ook) recht hebben op vakantie! Ik ga in ieder geval van mijn vakantie genieten. Ik vind dat ik dit wel heb verdiend. En jullie, collega's?

Om hét vakantiegevoel te ervaren, hoef je niet in een hangmatje te liggen op een tropisch eiland of je te bevinden op bijvoorbeeld een camping in Zeeland. Hét vakantiegevoel kun je ook in en rondom je huis ervaren. Zo heb ik afgelopen maandagavond heerlijk gepicknickt in het Goffertpark met een goede vriendin van mij, Marjolein. Op nog geen tien minuten loopafstand van mijn huis heb ik hét vakantiegevoel ervaren door iets 'kleins en simpels' als picknicken. Liggend op een picknickkleed heb ik genoten van de lekkernijen, het mooie weer, de omgeving en mijn gezelschap. Zo genietend van alles, heb ik besloten om deze week geen sollicitatieactiviteiten te verrichten maar vakantie te 'vieren'. Even alles loslaten en genieten van mijn vrije tijd.

Je hoeft dus niet veel geld uit te geven om hét vakantiegevoel te ervaren.
Om bijvoorbeeld bijzondere dieren te zien, hoef je niet naar het buitenland of naar de dierentuin te gaan. Kijk eens goed om je heen, wellicht bevinden ze zich wel in je stad, dorp of tuin. Zo heb ik onlangs tot mijn grote vreugde ontdekt dat de groene specht zich genesteld heeft in mijn straat. Ik heb hem niet alleen gehoord maar hem, zijn vrouwtje en zijn jongen ook gezien. Het bijzondere aan de groene specht is dat hij op de rode lijst staat. Hoe apart is het dan om dit te mogen aanschouwen in je eigen straat. En dat gratis!
Geniet van je vakantie, op welke manier dan ook!





woensdag 10 juli 2013

Van inspiratieloos naar inspiratie dankzij LinkedIn

Inspiratieloos, dat is het eerste wat in mij opkomt als ik denk aan het schrijven van een nieuw bericht. In eerste instantie wilde ik dit bericht de titel LinkedIn geven. Ik had hiervoor zelfs al een pagina aangemaakt. Wat kan ik echter nog meer over LinkedIn vermelden? In vorige berichten heb ik nl. al over LinkedIn geschreven.
Op 24 juni jl. heb ik deelgenomen aan de kick-off van de Walk&Talk, georganiseerd door de eerste levende sollicitatiegids van Nederland Debbie Heijne. Debbie heb ik leren kennen via LinkedIn. De Walk&Talk, oftewel dé koffiepauze voor werkzoekenden was zeer interessant. Ik heb nieuwe mensen leren kennen, zoals Trudy die de primeur had om haar Caramba met ons te delen. Zij vertelde zeer bevlogen over haar passie (zie ook www.feedyou.nl). Op 5 augustus vindt de volgende Walk&Talk plaats. Ik ben er dan weer bij en jullie?

Wat kan ik nog meer zeggen over LinkedIn? O ja, onlangs ben ik binnen de besloten groep DeBroekriem een discussie begonnen met als onderwerp "Definitie van een zakelijk type". Dit n.a.v. mijn sollicitatiegesprek op 18 juni jl. waarover ik al eerder berichtte. Op deze discussie hebben al behoorlijk wat mensen gereageerd, waaronder Mariëtta Boland. Een profielfoto op LinkedIn is een eerste kennismaking en een eerste indruk tussen jou en potentiële werkgevers. Mariëtta vindt mijn profielfoto op LinkedIn 'gezellig' maar absoluut niet 'zakelijk'. LinkedIn is daarentegen wel een zakelijk netwerk. Voel ik me nu beledigd? Nee, helemaal niet. Ik had eerlijk gezegd ook al mijn twijfels over mijn profielfoto. Op 17 juli a.s. heb ik dan ook een afspraak met een professionele fotografe, Petra van Vliet. Ze maakt dan van mij een profielshoot in het Sonsbeekpark te Arnhem. Na deze shoot krijg ik 6 foto's van mezelf opgestuurd die ik dan kan gebruiken als profielfoto op bijv. LinkedIn of op mijn website of in dit geval mijn blog. Het kost misschien dan wel wat (55 euro) maar ik zie het als investering in mezelf. Je weet maar nooit wat het mij allemaal nog gaat opleveren. Mariëtta, dank je wel voor jouw commentaar op mijn profielfoto en dat jij mij de naam van Petra hebt doorgegeven!

Is er nog iets wat ik kan vermelden over LinkedIn? Jazeker! Dankzij Debbie Heijne (hee, die naam hebben wij al eerder gehoord) ben ik een aantal weken geleden op de hoogte gebracht van onderstaande oproep:
Debbie deelde deze oproep op LinkedIn en 'toevallig' zag ik hem op het juiste moment. Ik heb meteen contact opgenomen met de schrijver van dit artikel, de freelance journalist Misha Hofland en hem gevraagd of dat hij nog op zoek was naar kandidaten. Ja dus! Twee weken later heeft Misha mij thuis geïnterviewd. Dit artikel staat vandaag in het Nederlands Dagblad. (zie hieronder)





































Wie had dat gedacht? Monique geïnterviewd voor een landelijk dagblad. Ik in ieder geval niet, maar leuk dat ik het vind. En dit dankzij LinkedIn en mijn interne connecties. Debbie, dank je wel dat je bovenstaande oproep op LinkedIn hebt gedeeld.

LinkedIn levert mij dus niet alleen direct nieuwe contacten op, zoals Mariëtta Boland. Indirect heeft het er ook voor gezorgd dat:
1. ik nu contact heb met een professionele fotografe die ervoor gaat zorgen dat ik een mooie én zakelijke profielfoto krijg die ik o.a. voor LinkedIn kan gebruiken;
2. ik geïnterviewd ben en in een landelijk dagblad sta. 
Tenslotte geeft LinkedIn mij inspiratie voor het schrijven van een nieuw bericht op mijn blog. 
Dank je wel, LinkedIn!




vrijdag 28 juni 2013

Balans

Wat bedoel ik met balans? In ieder geval niét: "Een overzicht van de bezittingen, de schulden en het eigen vermogen van bijv. een onderneming of een persoon op een bepaald moment". Nee, met balans bedoel ik hier 'je evenwicht behouden'. Je evenwicht behouden tussen je privéleven en je werk. Voor mensen mét een baan is het al een uitdaging om balans hierin te vinden en te behouden, laat staan voor de werkzoekenden onder ons. Waarom? De meeste werkzoekenden zijn erg gemotiveerd om zo snel mogelijk weer een baan te vinden. Zo besteden ze waarschijnlijk uren achter de computer of laptop aan hun sollicitatieactiviteiten, zoals:
* het afstruinen naar (passende) vacatures op internet;
* het schrijven van sollicitatiebrieven;
* het maken/aanpassen/pimpen van hun cv;
* netwerken op diverse sociale media, etc..

Het punt is om je sollicitatieactiviteiten nu niet de boventoon te laten voeren. Natuurlijk moet je van je uitkerende instantie (in veel gevallen het UWV) solliciteren en ben je zelf ook gemotiveerd om zo snel mogelijk weer een baan te vinden. Sla echter niet door in de tijd die je aan je sollicitatieactiviteiten besteed. Ga niet de hele dag achter je computer of laptop zitten. Neem tussendoor een (plas)pauze. Als je een baan hebt, doe je dit nl. ook. Het nemen van een pauze kan soms best lastig zijn. Ik spreek uit ervaring. Ook ik heb de neiging om de hele dag achter mijn laptop te zitten; niet alleen voor mijn sollicitatieactiviteiten maar ook voor het bijhouden van mijn blog. Levert het mij concreet iets op? Ja, 'vierkante ogen', vermoeidheid en (soms) frustratie omdat ik geen inspiratie heb in het schrijven van een sollicitatiebrief en/of bericht op mijn blog. Bovendien blijven mijn huishoudelijke 'taken' liggen. Deze stapelen zich dan na verloop van (korte) tijd op met als gevolg dat het in mijn huisje een beetje een puinzooi wordt. Word ik hier blij van? Nee. Levert het mij positieve energie en inspiratie op? Nee.

Moraal van bovenstaand verhaal; (doe) alles met mate! Dit geldt voor veel dingen en ook voor de tijd die je aan je sollicitatieactiviteiten wijdt. Een aantal tips:
1. Maak een (dag/week)schema van je sollicitatieactiviteiten. Het volgen van workshops en de hieraan bestede reistijd vallen hier ook onder;
2. Maak een (dag/week)schema van je huishoudelijke taken;
3. Focus. Doe geen twee dingen tegelijkertijd. Je kunt niet én de afwas doen en tegelijkertijd ook nog netwerken op internet. Je bent dan nooit 100% aanwezig in het moment en in je activiteit. Je bent én ..én.. Dit levert geen rust op, hoogstens onrust met als gevolg dat je energie en inspiratie verliest.
4. Gun/geef jezelf de tijd. Als je je cv aanpast, gun jezelf de tijd hiervoor. Besteed hier veel tijd en aandacht aan! Diverse professionele cv sjablonen voor Word kun je downloaden vanaf Lifebrander en naar eigen smaak aanpassen, zoals ik ook heb gedaan. Maak een standaard cv die je snel en gemakkelijk kunt aanpassen aan de diverse vacatures waarop je solliciteert. Dit kan al door het aanpassen van een aantal woorden in je cv of door het veranderen van de titel in je cv. In de workshop 'een opMERKelijk cv",waarover ik al eerder berichtte, heb ik geleerd om mijn cv een titel te geven met daarin mijn naam vermeld. Een van mijn cv's heet dan ook "Monique Hovens - vindingrijke secretaresse snel aangepast aan haar omgeving". Deze titel (behalve de naam, die laat ik altijd staan) kun je snel en gemakkelijk aanpassen, al naar gelang de in de vacature vermelde functie-eisen. Verder kun je ook nog je kwaliteiten/sterke punten in je cv verwerken. Zo heb ik een tekstvak gemaakt waarin ik mijn naam verticaal heb gezet. Achter elke letter van mijn naam heb ik drie van mijn kwaliteiten/sterke punten gezet, bijv. de M is Meelevend, de O is Openhartig etc..
Ik wil mijn cv nog maken in pinterest. Óók voor mij geldt dat ik mezelf hiervoor de tijd gun en geef.
5. Last but not least; ontspan op tijd! Ga leuke dingen doen waardoor je weer energie krijgt. Ik bevind me bijv. veel in de natuur. Zij geeft mij rust en inspiratie.


De boog kan niet altijd gespannen staan. 






JE DOET JE BEST, DAT IS HET BELANGRIJKST. 
MEER KUN JE NIET DOEN! 

dinsdag 25 juni 2013

Resultaat sollicitatiegesprek

Zoals afgesproken in mijn vorige bericht, deel ik hier mijn gevoel met jullie over het sollicitatiegesprek van afgelopen dinsdag. Na afloop van het gesprek, toen ik weer buitenstond, had ik een lala-, mmmm-gevoel. Oftewel, mijn gevoel zei dat ik niet zou worden uitgenodigd voor een vervolggesprek. Waarom voelde ik dit zo? Waarop baseerde ik dit? Dat weet ik niet. Sommige gevoelens zijn gewoonweg niet te verklaren, ze zijn er gewoon. De ene noemt het intuïtie, de ander noemt het zijn gevoel. Het is een dieper weten. Dit is niet te verklaren; je ervaart,voelt, weet diep van binnen gewoon dat het zo is.

Mijn gevoel werd donderdagochtend jl. bevestigd. Ik kreeg toen een telefoontje met de mededeling dat de sollicitatieprocedure niet met mij vervolgd zou worden. Ten eerste, omdat ik niet over een afgeronde HBO- of WO-opleiding beschik. Dat klopt. Ik heb wel een Atheneum diploma, de WO-opleiding Orthopedagogiek heb ik echter niet afgerond. Op de tweede plaats zoeken ze een meer 'zakelijk' type.Wat ze hier nu precies mee bedoelen, weet ik niet. Ik heb zo mijn vermoedens. Het is niet erg! Het is zoals het is. Ik zie het positief. Ik ben uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, wat tegenwoordig al een hele kunst op zich is! Bovendien heb ik weer ervaring opgedaan in het voeren van een sollicitatiegesprek. Leermomenten alom!


En nu.........?
Doorgaan met solliciteren, netwerken, (gratis) workshops volgen ..... en last but not least, blijven geloven in mezelf en vertrouwen houden dat ik dé baan vind of dat dé baan mij vindt.
Zal ik jullie eens wat vertellen? Misschien hebben dé baan en ik elkaar al gevonden? Een van mijn LinkedIn connecties wees me op een vacature waarvan hij dacht dat ik deze weleens interessant zou vinden. Inderdaad, een zeer interessante vacature. De volgende dag heb ik meteen het bedrijf gebeld voor nadere informatie over deze vacature. Diezelfde avond heb ik mijn sollicitatiebrief nog verstuurd, zoals ik met hen had afgesproken. Eergisteren kreeg ik een e-mail dat ik word uitgenodigd voor een oriënterend gesprek. Met dank aan mijn LinkedIn connectie! Hij weet ervan, ik heb hem op de hoogte gebracht. Vind ik niet meer dan logisch. :)


woensdag 19 juni 2013

Van sollicitatiegesprek.............naar spontaan gesprek ...............via uitgestelde koffie concept

18 juni 2013

12.13 uur
Ik zit in de trein naar Arnhem, onderweg naar mijn sollicitatiegesprek. Vanochtend, toen ik opstond, had ik eerlijk gezegd geen zin. Spanningen? Nu, zittend in de trein, heb ik er zin in. Voel een kriebel in mijn buik, geen vlinder(s) maar een aangename kriebel. Een kriebel van "Ja, we mogen op gesprek. Laat jezelf maar zien". Enthousiast ben ik. Dit enthousiasme probeer ik toch een beetje te temperen. De kans dat je afgewezen wordt, is nl. aanzienlijk. Zelfs in de laatste 15 seconden van het gesprek kun je nog afgewezen worden door iets wat je zei of niet zei, deed of niet deed. Ik ben op tijd van huis weggegaan. Je weet maar nooit met de NS en in dit geval de tropische hitte. Maar goed dat ik dit gedaan heb! De trein die ik namelijk in eerste instantie wilde nemen (12.27 uur richting Schiphol), rijdt niet i.v.m. een wisselstoring tussen Arnhem en Nijmegen. Dat andere treinen richting Arnhem wel vertrekken, verbaast me een klein beetje. Laat dit echter snel los, doet er niet toe. Als ik maar op tijd in Arnhem ben en dit lukt.

12.30 uur
Op het station in Arnhem, wachtend op de bus. Wachten vind ik nu niet erg, want ik krijg me toch inspiratie voor mijn blog. Schrijf dit allemaal op een blad papier. Ben nog niet in het bezit van een I-pad of I-Phone. Jazeker, ook die mensen bestaan nog ;). Zo gaat het ook; schrijven op een blad papier! Het busstation Arnhem is nu niet bepaald een mooie en gezellige plek. Althans, dat is mijn mening. Ook dit doet er niet toe. Wat er toe doet, is dat ik een sollicitatiegesprek heb. Dat dit gesprek dan toevallig op de eerste tropische dag van het jaar valt, is mooi meegenomen. Nu wel opletten dat de bus niet voor mijn neus wegrijdt, omdat ik druk aan het schrijven ben voor mijn blog.

13.20 uur
Bestemming bereikt. Ik wacht nog maar even buiten, want ik ben 25 minuten te vroeg. Geniet ondertussen van het mooie weer en fluitende vogeltjes.

13.35 uur
Toch maar naar binnen gegaan. Me opgefrist op het toilet, dun vest aangedaan en mijn haren opgestoken. Een heerlijk kopje koffie en bekertje water van de receptioniste ontvangen. En nu maar afwachten totdat ik opgehaald word voor het gesprek.

14.20 uur
Sta weer buiten. Sollicitatiegesprek is afgelopen. Ze hadden 190 brieven ontvangen. 7 kandidaten zijn uitgenodigd, waaronder ik. Mijn vooropleiding, vorige werkgevers/opdrachtgevers en het feit dat ik mijn werkzaamheden overzichtelijk in mijn cv heb verwerkt, waren redenen om mij uit te nodigen. TIP voor collega werkzoekende secretaresses, managementassistentes, personal assistants etc.: Vermeld je secretariële werkzaamheden apart en niet bij elke werkgever (opdrachtgever). Diverse werkzaamheden komen nl. in vrijwel dezelfde vorm terug bij iedere werkgever, zoals agendabeheer en notuleren.
Mijn gevoel over het gesprek laat ik nog even in het midden, ik kom hier in mijn volgende bericht op terug. Je weet maar nooit, ze kunnen het zo maar lezen. Een link naar mijn blog staat nl. in mijn cv vermeld. A.s. donderdag of vrijdag krijg ik te horen of dat ik uitgenodigd word voor een vervolggesprek.

maandag 17 juni 2013

Simpel.......eenvoudig....niet meer of minder......

Een dierbare vriend zei onlangs: "Wij vrachtwagenchauffeurs zijn simpele zielen. Als wij solliciteren, houden wij het simpel. Wij maken geen gebruik van een online sociaal netwerk, zoals LinkedIn en schrijven geen uitgebreide sollicitatiebrief. Nee, wij gebruiken ons eigen netwerk (chauffeurs onderling, via via), bellen het bedrijf met de openstaande vacature en/of bezoeken het bedrijf zelfs". Hij zei dit naar aanleiding van mijn gestoei met het schrijven van een opvallende sollicitatiebrief. Hij verbaasde zich erover dat ik hieraan zoveel tijd besteedde. Hij begreep het wel; hij kent mij namelijk erg goed. Ik ben gedreven in wat ik doe, zoals het schrijven van een sollicitatiebrief. Soms sla ik hierin door en word ik fanatiek. Ik kan dan niet loslaten en ....BLOKKEER dan. Het gevolg ......FRUSTRATIE. Even helemaal afstand nemen is dan de beste optie. Oftewel, stoppen waarmee je bezig bent en op een later tijdstip verder gaan. Ja ja, makkelijker gezegd dan gedaan! Ik weet er alles van.......maar toch....... klopt het! Als ik het even loslaat, krijg ik inspiratie op de raarste plekken in huis (toilet) en op de raarste tijdstippen van de dag (zoals 4.00 uur in de ochtend).

Terugkomend op de opmerking van mijn vriend, "Wij vrachtwagenchauffeurs zijn simpele zielen". Mijn nekharen gingen overeind staan bij het horen van zijn opmerking. Waarom? De term simpele ziel klinkt erg negatief en wordt in maatschappij ook regelmatig zo neergezet. Tenminste, dat is mijn ervaring. Mijn nekharen gingen overeind staan, omdat voor mijn gevoel mijn vriend zichzelf negatief benaderde. Dit hoeft helemaal niet! Een (vrachtwagen)chauffeur moet over behoorlijk wat vaardigheden en kwaliteiten beschikken om zijn werk goed te kunnen uitvoeren, zoals: snel kunnen schakelen, anticiperen, rust bewaren, omgevingsbewust zijn, diverse kunstgrepen uitvoeren om de vrachtwagen in smalle straatjes te loodsen zonder brokken te maken (lees: manoeuvreren). Petje af voor de vrachtwagenchauffeur!

De een kan beter leren dan de andere. Hij/zij is dan ook makkelijker in staat om bijvoorbeeld wetenschappelijk onderwijs te volgen. Dat is een feit. Het gaat er echter niet om wie er in staat is om wetenschappelijk onderwijs te volgen en wie niet. De een is niet meer of minder dan de ander. Iedereen heeft zijn eigen talenten en kwaliteiten. Als je deze nog niet hebt ontdek, ontdek ze dan (daarmee ben ik nu volop bezig) en ga ze volledig inzetten. Op deze wijze kun je jezelf nog meer laten zien; zonder masker, gewoon 'Puur' zoals je bent. Ga verder iets ondernemen waar je voldoening in vindt. Het hoeft niet iets groots te zijn, het hoeft ook niet op werkgebied te liggen. Doe iets waar je energie van krijgt (ik krijg o.a. energie van het bijhouden van deze blog), waar je blij van wordt, waarvan je gaat stralen. Als is het 'maar' een wandeling in de natuur. Als jij er maar van geniet, dat is het belangrijkst. Zo simpel (lees: eenvoudig, gemakkelijk) is het!







PS: Dat mijn nekharen overeind gingen staan bij de opmerking van mijn vriend, zegt iets over mij. Ik heb weer een leerpunt bij mezelf ontdekt. Wat mooi! :)

vrijdag 7 juni 2013

To be or not to be...to do or not to do...to feel or not to feel. Word een kapitein van je eigen schip en bepaal zelf je koers

"To be or not to be, that's the question". Inderdaad. Ben je als werkzoekende 'anders' (lees: minder dan) een 'werkhebbende'? Dacht het van niet!! Alhoewel je je soms wel minderwaardig kunt gaan voelen of door je omgeving (lees: maatschappij) laat aanpraten. Als je telkens een afwijzing krijgt op je sollicitatiebrief- of gesprek (voor de 'gelukkigen' onder 'ons' werkzoekenden die al een uitnodiging ontvangen om op gesprek te mogen komen) kun je wel gaan twijfelen aan jezelf en je minder(waardig) gaan voelen. "Dames en heren, een advies! Trek het je niet persoonlijk aan als je (weer) een afwijzing krijgt op je sollicitatiebrief of er geen tweede gesprek volgt". De personen die jou afwijzen, kennen jou namelijk niet persoonlijk.

Ik hoor jullie denken "Ja ja, gemakkelijk gezegd dan gedaan. Wie ben jij om dit te bepalen. Jij hebt er zeker geen last van". Het is inderdaad niet gemakkelijk om een afwijzing niet persoonlijk aan te trekken. Dat beweer ik ook niet. De ene keer kun je een afwijzing makkelijker langs je af laten glijden dan de andere keer. Dat is natuurlijk (lees: menselijk), je bent toch geen robot. En ja, ook ik twijfel weleens aan mezelf als ik weer niet word uitgenodigd of niet eens een reactie krijg op mijn sollicitatiebrief. Aan de andere kant, wil je bij een bedrijf werken die niet eens de moeite neemt om een ontvangstbevestiging te sturen en/of je beloven dat je dezelfde week nog wat zult horen en dit niet nakomen (en dat twee keer in drie weken)? Dacht het dus van niet! Maar hoe frustrerend is het als je geen reactie krijgt op je sollicitatie! Je steekt er behoorlijk wat tijd en energie in om een mooie sollicitatiebrief en onderscheidend cv te maken en dan .......na 4 weken heb je nog niets gehoord. Na circa 6 weken hoor je dan eindelijk dat je niet de kandidaat bent waarnaar ze zoeken. Die conclusie had je inmiddels zelf ook wel getrokken! En dan mag ik nog van geluk spreken!! Sommige collega werkzoekenden horen helemaal niets. Frustratie alom.

Weer een advies: "Blijf niet te lang in de frustratie hangen". Je schiet er namelijk niets mee op, het kost je alleen maar energie die je hard nodig hebt. Natuurlijk mag je je gefrustreerd, boos en verdrietig voelen. Die gevoelens horen erbij en mogen ook gezien (lees: gevoeld) worden. Geef ze aandacht en laat ze dan los zodat nieuwe ideeën en inzichten kunnen ontstaan. Jij bent namelijk de stuurman (kapitein) van je eigen schip. Zeer waarschijnlijk heb je weleens van het spreekwoord "de beste stuurlui staan aan wal' gehoord. Wij (lees: de werkzoekenden) staan op een schip die afvaart naar....... een onbekende toekomst vol nieuwe mogelijkheden. De ene keer ben je misschien een kapitein op een klein bootje, de andere keer wellicht wel van een tanker. Het maakt niet uit op welk schip je jouw reis maakt. Feit is dat jij de kapitein van je eigen schip bent! Ik ben liever een kapitein van een klein schip dan dat ik een stuurman ben die aan wal staat. De ene keer is je reis misschien kabbelend, de andere keer stormt het misschien zo hard dat je bijna overboord valt. Toch blijf je telkens overeind staan omdat je je doel wilt en gaat bereiken........ je toekomst vol nieuwe mogelijkheden. Geniet ondertussen ook van de reis onderweg! :)