van... Even helemaal niets en one day at a time.... naar......Waarvan krijg je energie, waar wordt jij blij van?

Goh..........wat heb ik me een tijdje flink....... gevoeld. Mijn energiepeil stond op een zeer laag pitje en mijn enthousiasme en zelfvertrouwen waren ook flink ondergesneeuwd. Dat laatste vind ik toch wel knap, omdat het in Nederland deze winter nog niet of erg weinig heeft gesneeuwd. Ik had écht nergens zin in. 'S ochtends zette ik standaard om 10.00 uur de tv aan om half naar Koffietijd en andere programma's te kijken. 'S avonds tegen een uur of 22.00 uur ging de tv dan weer uit om de volgend ochtend de hele riedel weer te herhalen. De hele dag half tv kijken........nou, wat geeft je dat energie en wat wordt je daar vrolijk van. Niet dus!! Ik keek trouwens half tv, niet eens heel (lees: bewust). Voor de helft van de tijd was mijn aandacht namelijk niet bij het tv-programma dat werd uitgezonden, maar zaten mijn gedachten ergens anders. Lekker handig, Monique, half tv kijken. Als je dan toch de hele dag tv kijkt, doe het dan heel (lees: bewust). Steek je er misschien toch wat van op, ontspan je ervan en/of kun je ervan genieten. Genieten van de hele dag tv kijken, deed ik in ieder geval niet. Vaak zat ik me te ergeren, mijn ontspanning was hierdoor dus ook ver te zoeken. Waarom ik dan toch het programma bleef kijken terwijl ik me zat te ergeren, mag Joost weten. Ik kan je het antwoord hierop in ieder geval niet (meer) geven. Ik was even een halve zombie geworden. Althans, zo voelde ik me.

Waar zaten mijn gedachten dan? Nou, overal en nergens, bijv: : "Ik moet een blog schrijven, ik moet de dromenvanger nu eens afmaken, ik moet meer aandacht aan mijn crowdfunding project besteden". Ik moest zoveel van mezelf. Van het niets doen, werd ik namelijk heel erg onrustig in mijn hoofd. Daarnaast voelde ik me schuldig, omdat ik:
* de energie niet had om een dromenvanger af te maken voor de dochter van een vriendin;
* de energie niet had om te solliciteren;
* geen energie had om weer een blog te schrijven;
* geen inspiratie en energie had voor mijn crowdfunding project.
Na een tijdje (lees: dagen) ontdekte ik dat ik er niets mee opschoot om me schuldig te blijven voelen over het feit dat ik even geen energie had voor mijn lopende projecten. Mijn energiepeil zou door dit (schuldig voelen) gevoel ook niet aangewakkerd worden, het verminderde zelfs eerder nog.

Hoe ben ik met mezelf dan toch weer in het reine gekomen? Hoe heb ik mezelf weer uit de knoop gehaald? Door te accepteren dat ik even met mezelf in de knoop zat. Door te accepteren dat ik even geen energie had. Door de dag te nemen zoals hij kwam. Door pas op de plaats te maken en mijn rust te nemen. Ik had deze rust gewoon zo nodig, ook al wilde mijn hoofd hier in eerste instantie niet aan. Door pas op de plaats te durven maken en te accepteren dat ik ogenschijnlijk even geen voortgang maakte, werd het al veel rustiger in mijn hoofd. Ik vergelijk het met de winter en de lente. In de winter is de natuur in rust(stand), de natuur staat 'ogenschijnlijk' stil. Ogenschijnlijk, want onder de oppervlakte is er namelijk van alles in beweging. In de lente komt de natuur weer tot groei en bloei. Zoals bekend, volgt de lente op de winter. Als ik nu kijk naar de meteorologie en de astronomie, bevond ik me de laatste weken 'gewoon' in de winterstand. (lees: de ruststand). Dus, maak je geen zorgen, Monique. Dat doet de natuur ook niet. De natuur gaat ook gewoon zijn gang en .......takes it one day at a time.

Dé reeën in Baarle-Nassau

Daarnaast ben ik de natuur weer ingegaan. Zo heb ik op 9 maart jl. weer deelgenomen aan een georganiseerde wandeltocht in Baarle-Nassau. Samen met een wandelmaatje heb ik 25 km gelopen. Het was een erg mooie tocht en wij hadden schitterend weer. Onderweg naar Baarle-Nassau zag ik vanuit de auto al drie reeën in een weiland staan. Jippie, mijn eerste reeën van dit jaar gespot. Ik werd er helemaal blij van. Gedurende de wandeltocht zagen mijn wandelmaatje en ik nog twee reeën in een weiland lopen. Kort voordat ik ze zag, had ik al een gevoel dat wij in deze omgeving weleens reeën zouden kunnen tegenkomen. En ja hoor............binnen 1 minuut zag ik deze mooie wezens in een weiland staan. Het is mij nog gelukt om een foto van ze te maken voordat ze weer weg waren. Mijn energiepeil was al aan het stijgen, maar na het zien van deze schoonheden steeg hij nog meer. Vlak na het zien van de reeën kwamen wij op ons pad nog een mooi kikkertje tegen. Ik vermoed dat hij net uit zijn winterslaap was gekomen, omdat hij nog onder de modder zat. Het zien van dit kikkertje maakte mij ook weer heel erg blij. Ja, mensen, van zoiets 'ogenschijnlijk' simpels als het zien van een kikkertje en/of reeën word ik erg blij en raak ik ontroerd. De natuur en ik...........wij zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zoals al vaker gezegd, geeft de natuur mij rust, troost en inspiratie. Als ik in de natuur ben, word ik blij en krijg ik energie. Waarvan krijg je energie? Waar wordt jij blij van?